Tuesday, 1 May 2007

अद्याय 01-10

Thirukkural in Konkani
तिरुकुरल  -  कोंकणी भाषा 
पुस्तक एक: धर्माचेरि

अद्याय १. देवाक स्तुति


1
कशि अक्षरमाला 'अ' सहित आरंभित,
ते विश्व देवाक धोर्नु आरंभता ॥

2
कसलो प्रयोजन असा शिकिले पांडित्यान,
तरि 'ज्ञानवन्तागेले' दिव्य पादुकांक ते करनाति आराधन ? ॥

3
शाश्वत जीवित कोण दिकता तांका जाव्न, ।
अनुग्रहित पादुक एकलाले विकसित मनान ॥

4
दुराचार तांका नयि असा कोण आकांक्षित जल्या ।
पादुकांचेरी एकलाले विद्वेषाक अनी आशेक अतीत्य असिल्या ॥

5
कळकाची द्वंद क्रिया करना पीडन ते,।
कोण मनुष्य देवाले स्तितिचेरि आनंद पव्तायि ते ॥

6
शाश्वत जीवित कोणाले तांगेले पादविक्षेप जता, ।
पंचेन्द्रियांचि मार्ग देवाक मेळेयता ॥

7
तरि 'अनुपमेयांगेले' चरण ते लभ्य करना, ।
ना असा रक्षा तन्तुथकून उत्कंठित वेदना ॥

8
तरि तू सद्‌गुण समुद्राचे सिद्ध पुरुषाले चरण मेळयना ।
जनन समुद्रचे तडि तुका मेळचाक जायना ॥

9
'अष्‍ट लक्षणयुक्त' देवाले खरे चरणाचेरी मस्तक ते भव्गूनत्तिले ।
जले पक्षाघात, असा सर्वै ते जीवाचे प्रवर्तन मरण पविले ॥

10
पोव्तायि जननाचे समुद्रु कोण लभ्य करचे ।
लाजे चरण; ना दुसरर्यांक तडि मेलचे ॥

अद्याय २ . पौसाक स्तुति


11
पडचो पाव्सु, लोकाक पोषण करचें तें, ।
असा अमृत त्या जीवाक रक्षण करचें तें ॥

12
सर्व अन्न उत्पन्न जत्ता पाव्सान जाव्नु
तेंचि तें असा जव्चे अन्न पुनर जाव्नु ॥

13
मेघ वंचना कर्ता, पव्साक धोर्नु रबोव्तु तरि, ।
तेन्ना, उपास चलता या विशाल राज्यां भितेरि ॥

14
तरि मेघ तांचे जल चुकला उत्सुज्य करचाक, ।
कर्षकांगेले नागूरान भूयि जायना अनि केशोव्चाक ॥

15
ते नाश कर्ता जव्चे प्रचलित, अनी प्रचलित, जलेलान, ।
पाव्सु वयरि हडता मनुष्याक बदलाक धनिक जाव्न ॥

16
तरि, मेघा यकून, पाव्सु ना असा पडचे ।
पाचूवे तंणाक जयना उबारूक मस्थक तांचे ॥

17
विशाल समुद्राचे द्रव्य आकारान्तु संकुचित जत्तलेचि, ।
तरि मेघ वयरि नियन्त्रण कर्ता तांचे प्रतिफलाचि ॥

18
तरि स्वर्गु जत्ता निर्जल, देवानि अवकाश गेव्चे, ।
जायना, अर्चन अथवा प्रशंसाघोष करचे ॥

19
तरि स्वर्ग, तांचे भांड लोप पव्‍ता भागुगेव्चाक ते, ।
सर्वै भिक्षदान अनी तपस् सोडून वत्तले ते ॥

20
जावनु असा उदाक एक "अत्यावश्य" सर्वांक जावन, ।
जीविताचे स्वभावाक बरे पाव्सु पडचे असा आवश्य जाव्न ॥

अद्याय ३. ऋषींगेले महत्व


21
सर्व आचारणाचे नियम प्रख्यापन केले, ।
कीर्ति ती तांगेली असा कोण लोक त्याग केलेले ॥


22
कीर्ति ऋषींगेली, पुनर मेजूचे, ।
असा कठिन मेलेल्यापसि, मेजूचे ॥


23
तांजेली महिमा प्रकाशित जत्ता, कोण कोळनु उभय मार्ग, ।
असा हंगा ग्रहणकेले न्यायपर दिव्चे ते मार्ग ॥


24
ताजे इंन्द्रिय पांच, शक्ति नियन्त्रणयुक्त, ।
असा बीयाळ भूमीन्तु समस्थलारि स्वर्ग युक्त ॥


25
इन्द्रु, स्वर्गाचोनाथु, रबता साक्षिभूत जाव्नु, ।
पांच जिकव्ल्याचेरि महत शौर्ययुक्त जाव्नु ॥


26
ते महन्त मेळेयताति निपुण युक्त, ।
ल्हान मनुष्य असा अशक्त ॥


27
स्वाद, प्रकाश, अपर्श, शब्द अनी गंध कोण जाणता, ।
ये बरेभाशेन, तका, लोक नम्र जाव्जु नमन करता ॥


28
मनुष्यांगेली कीर्ति, ज्ञानान केळेल्या, ।
तागेले भाविकथनान्तुली उत्तरं दकेल्या ॥


29
सद्‌गुणाचे गुड्चारि कोण रबत सुरक्षित जाव्न, ।
असा तागेले कोपाचे कष्‍ट सहन करचे जाव्न ॥


30
सर्वै जीवजालाचेरि ते दयालु असा, ।
मनुष्य वर्गांगेले ऋषियो जाव्न कळता असा ॥

अद्याय ४. सद्‌गुणाचि शक्ति


31
प्रशस्ति, धन, कसले अधिक जडोव्चे, ।
सद्‌गुणावटेन एक मनुष्याक जाव्यात मेळोव्चे ॥

32
ना व्होडले जोडोवप्‌ सदाचारापसि ।
नाचि व्होडले नष्ट ताजे स्मृति लोपापसि ॥

33
सद्‌गुणाचे मार्गान्तु, केत्राचि उद्यम कडताति ।
उतरान्तु अनी प्रवृतीन्तु, कत्राचि रबताति ॥

34
जावो शुद्ध मनाभितेरि, ताजे सद्‌गुणाचे अवकाश गेव्चे; ।
इतर सर्वै असा केवल व्यर्थ प्रशंसाघोषक परचे ॥

35
क्रोधु, असूया, काम अनी दुष्ट वचन ।
असा खरे सदाचार विमृक्त एकेका थकून ॥

36
नका विलंब सद्‌गुणाचे कृत्य मरेन अंतिमेक ।
करि ते अतं; मरणान्तुअसतले ते सहायक ॥

37
'किते सद्‌गुणाचे उपहार?' निंगुनका करी तुलन ।
पल्लकी आसनयुक्त घोडचरि बसपी अनी मनुष्य कोण करपी वहन ॥

38
न्यूनता नाक्तिले केलेले चांग कर्म एकेक दिवसाक ।
प्रतिबिन्द जाव्नु असा भावीरि तानी घेव्चे जन्माक ॥

39
किते प्रवहित जत्ता सद्‌गुणाथकून आनन्द भरित असा।
इतर सर्वै कीर्तिचे प्रकाशाक स्यूनता पाविले जाव्नु असा ॥

40
धर्म असा किते ते करचेचि ।
अनी अधर्म असा किते ते एकल्यान परित्यज्‌ करचेचि॥

अद्याय ५ कुडुंब जीवित


41
तो असा खरे गृहनायक, कोण की ।
तीन इतर आश्रमाचे अतीव करताति की ॥


42
त्याग केलेले, आवश्य आसिले अनी मेलेले तीन की इतले, ।
आश्रयान्तु असा सौजन्य सहाय मेळेचे एक गृहनायकाले ॥


43
पूर्विक, देव, अतिथियो, बांधव, अपण, सर्वै येंचि ।
पंचगण आचरणा वटेन, गृहनायक आवश्य जाव्नु तृप्‍त करचेचि ॥


44
कोण भागु गेत्ता ताजो आहार, कोण सर्व अपराध परित्यज करता, ।
ताजे धार्मिक पद्धति, दीर्गजाव्नु बंदजाव्नत्तिले चलता ॥


45
तरि स्नेह अनी सद्‌गुण एक गृहपरिवार जनाचेरि आधिपत्य दीव्नु असा ।
 
त्या जीवाक पूर्ण अनुग्रह अनी जिखप असा ॥


46
तरि एक गृहनाथु धर्म मार्ग संरक्षण करता, ।
कसले फल दुसरे आश्रमाथकून तका लभ्य जता? ॥


47
मुख्य तागेले कोण तो असा अद्यम कर्ता जाव्नु ।
कोण रबता प्रकृतीन्तुले गृहान्तरीक्षान्तु जाव्नु ॥


48
सहाय दिव्चे ऋषींक, धार्मिक गृहपरिजनाक लभ्य जत्त तसि, ।
बारी व्होडले चांगपण सर्वै ऋषींगेले वेदनजनकापसि ॥


49
गारहिक अवस्था असा धार्मिक सत्याचिति, ।
चांग इतर अवस्था, तरि निष्कलंक असूचिति ॥


50
कोण कडता जीवन गृहस्थाश्रम अनुग्रहीत जाव्न, ।
स्वर्गावेले देवालगि मेळतले एक स्थान ॥

अद्याय ६ चांगपण एक सहधर्मिणीले


51
सत्यान असिलि बायिल असा ती स्त्रीधर्म प्रवर्तन करताति, ।
अनी धन दीर्घदृष्‍टीन खरचिताति ॥


52
तरी बयलेली योग्यता जायि पडता बयिलेचेरि ।
जीवित, कशी तरि व्होडले, असा अतयि एक जीवित उपयोग शून्या चेरि ॥


53
ना हिनता, खयि बायिल असा सद्‌गुणान श्रेष्‍टता ।
ना भाग्या, तरी तीणे, दकैल्या निवासगृहाचेरि अवज्ञता ॥


54
ना व्होडले निधि निधान, लोक धारण करता ।
स्त्री ये परस कोण पातिवृत्य रखून गेता ॥


55
अराधना नयि देवाक, तिजो नाथ मया-मोग करता, ।
तिजे आपोवणेन, पाव्सु धारेन पडता ॥


56
बायिल ती, कोण तिजेनाव परिरक्षण करताति, ।
कोण चिंतिता घोवु अनी कुटुंब विश्रुति ॥


57
कसलो प्रयोजन असा निरीक्षण अनी रक्षक ।
आदरित स्त्रीयेले सुरक्षित परिरक्षक ॥


58
तरि बयिल वा घोवु सत्याक करतायि सेवा देवाक तागेले ।
तंका मेळता कीर्ति लोकान्तु देवागेले ॥


59
ते सिंह समान चंकूक तिरस्कृतांगेले दृष्टीचेरि ।
कोणाली बायिलो चिंता करनाति सद्‌गुणाचे शक्तिचेरि ॥


60
एक 'अनुग्रह' म्हणचे बायिल एक उत्कृष्‍ट आसचे ।
अनी भुरगि बाळ असा एक आभरण आसचे ॥

अद्याय ७ चेरडुवांगेलो संतोष


61
अनुग्रहान व्होडलो, ना थंगा कोणीय अंका कळचे ।
संतति तशि, कोण तागेले बुदवन्तकायि दकोव्चे ॥


62
सात जन्माक, ना अनिष्‍ट समीप ते, ।
तरि अनुग्रहीत असा संतान सहित कलंग नत्तिले, प्रिय ते ॥


63
'एकलाले धन असा संतान' ज्ञानवन्त संगता, ।
इत्यामळ्यारि, तागेले चांग प्रवृतीन, एकलाले भाग्य वडता ॥


64
अमृतापसि गोडसे असा निसे प्रदर्शन केलेल्यान्तु ।
तान्तु तांगेले चरडुवांगेले हाथ असा खेळच्यान्तु ॥


65
चेरडुवांगेले अपडप, मधुर सुखमय, प्रिय ते, ।
तांगेले उत्तरं, मधुर गान एकल्याले कन्नाक ते ॥


66
वेणु अनी तंबूर असा मधुर ते संगता, ।
कोण अयिकिलेना तांगेले चेरडुवांगेले किटकिटाव्ची प्रसन्न्ता ॥


67
दान एक महाशय दिता ताजे पुत्राक तें, ।
असा श्रेष्‍टपद शिकिले सज्जना मदें तें ॥


68
आव्सु बापसूपसि अधिक जाव्नु सर्व मनुष्या भहुमूल्य वस्तु तिं ।
चेरडूवं कोण असा भारी बुदवन्तकायेचि तिं ॥


69
एक व्हो‌‍डलो‌ ‍सन्तोषु तीं अनुभव पव्ता ताजे जन्मापसि, ।
तिजे पुत्र व्याख्यान केलेल्यान विज्ञानाचे मोलाचो तसि ॥


70
उत्तरं ती, "कसले तपसान लभ्य जले तका तसलो एक पुत्रु" तो, ।
असा एक पुत्रयोग प्रतिपादन करचेचि तसलेचि तो ॥

अद्याय ८ स्नेह


71
असवे थेयि खीळि त्या स्नेहाक निवृत्त्‌ करचि
कामुकाले दोळया थेंबे स्नेहप्रकट करतलेचि ॥


72
सर्वै ते तांका, स्वकीय कर्ता स्नेह नत्तिले ।
स्नेह असचे ते असा अस्थीन्तु दुसराले ॥


73
एक जीव मांस अनी अस्थि मेकनु संयुक्त जव्चे ।
असा ते स्नेहाचे फळ दृश्य जव्चे ॥


74
स्नेहा थकून अनुरक्त वात्सल्य व्होळता, ।
तांतु थकून मित्रत्वाचे बंधन वडता ॥


75
मधुमय आनन्द भूमिरि, अनी ग्रहण केलेले परम सुखाचे ।
अशि सांगिल्या असा, शान्तमय जीवितान्तुले फल स्नेहाचे ॥


76
"स्नेह, अनुगमनकर्ता सद्‌गुणाक" मूढ ते संगताति; ।
तेवेयि सहायकरता मनुष्याक कोण वायट परित्याग करताति ॥


77
कशि सूर्यप्रकाश तापेता अस्तिहीन पदार्थाक, ।
त्या मण्कि सद्‌गुण दहनकर्ता स्नेहहीन पदार्थांक ॥


78
स्नेहहीन जीविताचो संतोष असा तशी ।
रुक मरुभूमिरि फल्लूचे बहुल तशी ॥


79
कसले उपयोग असा देहाचे सवैभव जले निर्मित, ।
केन्ना स्नेहहीन ह्रदय असा मेलेले, विकृत? ॥


80
स्नेह व्‍होळता जीवाचे अधिष्‍ठाना थकून भितेरिच्यान ।
अवशिष्‍ठ असा हडांचे, जल्यारि आवृत जाब्नुअसा सल्लीच्यान ॥

अद्याय ९ आथित्य सत्कार


81
सर्वै परमसुख गराचे ।
असा अतिथि सत्काराचे ॥


82
पिव्चे तरि असा जल्यारि मधुर अमृत दिसना समजाव्नु ।
केन्ना अतिथिंक वाडूकनत्तिले रबताति दृष्‍टिगोचर जाव्नु ॥


83
कोण दिसदीस पालनकर्ता ताजे अतिथींक आदरपूर्वक ।
आसचिना आवश्य तजे भागाक ॥


84
मन्दास्मित जाव्नु मुखाची, ऐश्वर्याचि देवी असा रबचाक, ।
ताजे गरान्तु कोण रक्षणकर्ता ताजे अतिथियांक ॥


85
कोण प्रथम पक्वान्नाचे जेवण घलता ताजे अतिथिंक, त्या उपरान्ते तोवयि जेव्ता ।
तका कसले आवश्य थायि असा बीयों वोव्चाक? ॥


86
अतिथियांक पालन केल्यानन्तर, तो कोण पळेयता अधिक जाव्नु ।
असा स्वागतकेले देवानी, रबता केन्नाचि अधिक जाव्नु ॥


87
अतिथि सतकाराचे तुलनकरचे, ।
असा मोलाचे तांगेले अतिथींगेले उच्चत्वाचे ॥


88
कोण पालनकर्ता नयि तांगेले अतिथियो, असा विलापित जाव्नु ।
"
अमि कष्‍ठकडले अनी रक्षणकेले, जल्यारि नष्‍ट जले सर्वै ते असिले अंगेले जाव्नु" ॥


89
धन असून, करचे उपेक्षा अथितींक असा नीच ते, ।
असा एक मूढता मूर्खाचेरी दिकचे ते ॥


90
'अनीचा' फूल मृदुल अनी कोमळ बव्ता केन्ना हुंगीलारि ।
तशि क्षीणितजत्ता अतिथि निरुत्साह स्वागत अभिमंत्रित केल्यारि ॥

अद्याय १० दयाळपणान उलोवप्‌


91
मधुर वचन अभिरंजित स्नेहयुक्त, ते कर्ताति भाषण, ।
तशि कपटाथकून विमुक्त जलेले, सत्य कोन कर्ताति अन्वेषण ॥


92
दान दिव्चे उदार मनस्तिति असिले प्रदान करताति ।
एक मधुरवचन मन्दस्मित असचे प्राध्यान दित्ताति ॥


93
एक मन्दहासाचे किरण, एक सानुकंप दोळ अनी ह्रदय ते, ।
अनी मधुर वचन घडोव्न हडचे सद्‌गुणाचे भागु ते ॥


94
ना दु:खाचे जायि केन्नायि पाव्चे, ।
कोण ते असा सर्वांक मधुर भाषणाचे ॥


95
खरे विनय अनी दयाळयुक्त उत्तर मेळनु असिले, ।
तो असा एक रत्‍न; अवशेषित ना शुद्धकेलेले ॥


96
चंगपणा अन्बेषणावेळारि, मधुर उत्तरं प्रवहित जव्चे, ।
कर्ता नाश वयटपणाक अनी असा सद्‌गुण वडोव्चे ॥


97
चांग करचे वेळारि, मधुर उत्तरं संगचाक, ।
प्राप्‍त जत्ता सर्वै वटेन अनुग्रहाक ॥


98
मधुर अनुकंपित उत्तरं, निकृष्‍टा थकून मुक्त असचे, ।
दित्ता आनंद उभय लोकान्तु पोळोव्चे ॥


99
केन्ना तो संतोष पव्ता अयुकूचान्तु अनुकंपित भाषणाचे, ।
कशि ताणे प्रयोगकरचे कठोर उत्तरं ते उच्चनागाचे? ॥


100
केन्ना मधुर उत्तरं असा विमुक्त, कर्कस उत्तर उलोव्चे, ।
कन्ना असून पिकप पविले फळ, ते पिकप्‌ पाव्नत्तिले, अन्वेषण करचे ॥


No comments:

Post a Comment